فک میکردم با تموم شدنِ دبیرستان دیگه چشمم به چشمِ آدمایی که میان و از
به اصطلاح " رل " هاشون حرف میزنن مرتباً ، و از سیگار کشیدن های بیخود و ژست های
آرتیستیکش لذت میبرن و دنبال عکاسن برای ثبت تیپ های پانکشون ، و بی هدف و بیهوده ن ،
نخوره . ولی مثل اینکه فراگیر تر از این حرفاست .
داریم با یه بیماریِ مسری و خطرناک و زامبی های به وجود اومده ازش زندگی میکنیم و
خبر نداریم .
برچسب:
نویسنده: هستی رنجبر